«Ֆիլմը Հայաստանում չեմ ցուցադրի այնքան ժամանակ, մինչև իրենք թույլ տան»

ՍԵԳ ԿԻՐԱԿՈՍՅԱՆԻ «Մենք միայն ուզում էինք երջանիկ լինել» լիամետրաժ վավերագրական ֆիլմը ներկայացված է «Ոսկե ծիրան» կինոփառատոնի մրցութային ծրագրում: Լրագրողների հետ հանդիպման ժամանակ «Հայկական համայնապատկեր» ծրագրի համակարգող, կինոքննադատ ՐԱՖՖԻ ՄՈՎՍԻՍՅԱՆԸ առաջարկեց ռեժիսորին ներկայացնել ֆիլմն ու այն, ինչ չի երևում ֆիլմում, նշելով որ բավական սուր թեմա է բարձրացվել, սակայն հարցուպատասխանը բնականոն հունից շեղվեց: Ֆիլմը հուզիչ է, մեր օրերի մասին է, բայց ռեժիսորն այն հանրային քննարկման առարկա դարձնել չի ուզում, ավելի շուտ, չեն ուզում ֆիլմի հերոսները: Կարճ ասած` ֆիլմի մասին ոչ մի խոսք, կամ հնարավորինս չափավոր անդրադարձ է ակնկալվում լրագրողներից: Հայտարարությունը միանշանակ չընդունվեց: Սեգ Կիրակոսյանի ֆիլմը ներկայացվում է փառատոնի շրջանակում, մամուլի համար արդեն ցուցադրվել է, ի վերջո, ասուլիս է հրավիրվել:

Հետաքրքրվեցի` «Եթե ֆիլմը նկարահանվել է, ուրեմն հանրայնացնելու, հանդիսատեսին հասցնելու խնդիր է եղել, կամ, հերոսներն ինչո՞ւ են համաձայնել ֆիլմի վերածել իրենց կյանքը, եթե հիմա նման խնդիրների առաջ են կանգնեցնում ռեժիսորին»:
«Հերոսների հետ պայմանավորվել եմ, որ ֆիլմը Հայաստանում չեմ ցուցադրի այնքան ժամանակ, մինչև իրենք թույլ տան,-ասաց Սեգ Կիրակոսյանը:- Հիմա ես բացառիկ թույլտվություն եմ վերցրել «Ոսկե ծիրանում» ներկայացնելու համար, որովհետև վերջիններս աջակցել են ֆիլմի ստեղծմանը` տրամադրելով տեխնիկա: Ֆիլմը ներկայացվելու է արտասահմանյան փառատոներում, մի քանի տարի հետո նաև Հայաստանում»:
Հարց հնչեց` ի՞նչ կլինի, եթե ֆիլմը գլխավոր մրցանակ ստանա: Ռեժիսորը չի ուզում, որ բանը դրան հասնի, բայց որ հասնի, մի բան կմտածի:

Արմինե ՍԱՐԳՍՅԱՆ

Հեղինակի նյութեր

• Պատմության վկաները
• Վերացող ծաղիկներ
• Ձեռք մեկնելու գաղափարը առաքելության վերածվեց
• «Մի նայեք, որ փոքր է մեր երկիրը, եթե արդուկով այս սարերը հարթեցնեք, Չինաստանից մեծ կլինի»
• «Բանկ օտոման» գործողությունը ժամանակին ցնցել էր ամբողջ Եվրոպան
• «Դրսից մեզ վրա կա­րող են ազ­դել միայն ներ­սի գոր­ծիք­նե­րով»
• «Ե­րե­սուն տա­րի ձգ­վեց մեր ան­կա­խու­թ­յան պատ­մու­թ­յու­նը, մենք շա­հե­ցի՞նք»
• Մշա­կույ­թը հեռ­վից հե­ռու պահ­պա­նե­լու հույ­սով
• Անի­մա­ցիան, աշ­խարհն ու մենք
• «Մեր տա­րածք­նե­րը փոք­րա­ցան, ո­րով­հետև այդ­պես էլ չհաս­կա­ցանք, որ պետք է խմենք մեր բա­ժա­կով»
• Արվեստի ուժը
• Նոր մա­տե­նա­շա­րը ներ­կայաց­նում է արևմտա­հայ և ս­փ­յուռք­յան գրող­նե­րի
• Բե­մը կեն­դա­նու­թ­յուն է ստա­նում ա­ռայժմ միայն մա­նուկ­նե­րի հա­մար
• «Գիրք սիրողների համար սա իսկական մկնդեղ է` հյութեղ ու անտանելի»
• Հա­մաշ­խար­հա­յին դա­սա­կան­նե­րի ստեղ­ծա­գոր­ծու­թ­յուն­նե­րը՝ դու­դու­կով
• «Բնակ­չու­թ­յու­նը պատ­րաստ չէ, բայց տար­վում են աշ­խա­տանք­ներ»
• Ամա­նո­րի գի­շե­րը դի­մա­վո­րե­լու են ե­կե­ղե­ցում
• «Ջա­զի մեջ զգաց­վում է ապ­րածդ ժա­մա­նա­կաշր­ջա­նը»
• «Ե­թե չլի­ներ Փե­լե­շ­յա­նը, կար­ծում եմ, դեռևս գտած չէի լի­նի կի­նո­յում իմ ու­ղին»
• «Հու­շար­ձան­ներն այդ տա­րածք­նե­րի պատ­կա­նե­լու­թ­յան անձ­նագ­րերն են»

Մեկնաբանություններ